Człowiek to taka niedoskonała maszyna
Która niestety bardzo szybko się starzeje
I choć znany to feler i jego przyczyna
Jeszcze nas nie dotyczy taką mamy nadzieję
Chyba że coś czasem ściśnie zaboli i zakuje
Wystraszy na chwilę potem znów silnik równo pracuje
Potem coraz więcej nocy w stresie nieprzespanych
Coraz więcej dni bezsensownie przewegetowanych
Coraz mniej narządów, które nie przypominają o sobie
Bo inne dają nam w kość o każdej godzinie czy dobie
Nie są to prawdy głoszone przez młokosa zdrowego
Lecz nawet nie zauważy kiedy też będą jego
Gnając stale na przód bez chwili wytchnienia
Przez nadmierne zużycie wywołują stan zagrożenia
Bo człowiek to taka maszyna,
Do której części zamiennych ni ma
Ale żeby to wszystko wiedzieć być w pełni świadomym
Trzeba być człowiekiem chorym starym i mocno zniszczonym
Ponieważ gdy rozum zrozumie potrzeby własnego ciała
Nie musisz obawiać się tragedii tragedia już się stała |
185 Człowiek to taka maszyna